Historia, architektura i tajemnice: Dąb Bogusława X — sędziwy strażnik Puszczy Wkrzańskiej
Głęboką ciszę Puszczy Wkrzańskiej przerywa czasem jedynie szum potężnych konarów i chrzest kroków na leśnym dukcie. To tutaj, w pobliżu malowniczego Leśna Górnego, rośnie żywa legenda regionu — dąb szypułkowy, którego wiek szacowany jest na imponujące 600 lat. Jego potężny pień o obwodzie u podstawy niemal ośmiu metrów i rozłożysta korona górują nad okolicą, wzbudzając naturalny respekt u każdego, kto znajdzie się w jego pobliżu. Stojąc u stóp tego giganta, łatwo poczuć minione stulecia i potęgę przyrody, która trwa nieprzerwanie mimo zmieniających się dziejów.
Nazwa drzewa nie jest dziełem przypadku ani współczesnego kaprysu. Nawiązuje ona do dawnych opowieści, według których pod rozłożystymi gałęziami tego właśnie dębu miał zwyczaj odpoczywać podczas swoich dalekich wędrówek i łowów książę Bogusław X — najwybitniejszy władca z rodu Gryfitów, nazywany czasem „ostatnim rycerskim księciem Pomorza”. Choć dzisiejsza tablica informacyjna przypomina o jego historycznych zasługach dla regionu, najcenniejszym śamkiem przeszłości pozostaje sam żywy organizm drzewa, który przetrwał zawieruchy dziejów i ludzkich konfliktów.
Przez wieki dąb rósł w towarzystwie drugiego, równie potężnego olbrzyma. Niestety, tamten bratni kolos zaczął powoli obumierać i ostatecznie został powalony przez potężną wichurę w 1983 roku, pozostawiając Bogusława X jako samotnego strażnika dawnego lasu. Miejsce to od zawsze stanowiło naturalny punkt orientacyjny. Drzewo rośnie bowiem przy historycznym, leśnym rozdrożu, gdzie od wieków krzyżują się drogi prowadzące do Leśna Górnego, Siedlic, Pilchowa oraz szczecińskiego Warszewa.
Dziś dąb Bogusława X jest celem licznych wypraw miłośników przyrody i wędrówek pieszych. Można do niego dotrzeć m.in. wędrując popularnym szlakiem „Ścieżkami Dzików” lub Szlakiem Pokoju. Spacer leśną ścieżką z najbliższych parkingów zajmuje zaledwie kilkanaście minut, a widok sędziwego giganta wyłaniającego się spośród drzew na leśnym skrzyżowaniu na długo zapada w pamięć, oferując niezapomnianą lekcję historii w otoczeniu dzikiej natury.
Czy wiesz, że obwód pnia dębu na wysokości 0,3 metra wynosi aż 7,89 metra? Aby objąć go w całą grupę, potrzeba przynajmniej kilku dorosłych osób trzymających się za ręce.
Najlepsze kadry uzyskasz wczesnym rankiem, gdy delikatne promienie słońca przebijają się przez korony drzew, tworząc na korze efektowne gry cieni. Użyj szerokokątnego obiektywu (np. 16-24 mm), aby zmieścić w kadrze zarówno potężną wysokość 28 metrów, jak i potężną podstawę pnia. Warto też sfotografować zamontowaną na pniu historyczną tablicę informacyjną w ujęciu z bliska.
